- Czy istnieje różnica pomiędzy symbolami Ug (PN-EN ISO 10077) i U (PN-EN 674 i PN-EN 673) , stosowanymi w normach budowlanych, które określają współczynnik przenikania ciepła szyby zespolonej i dlaczego do określenia tego parametru używane są różne symbole ?
Aby jednoznacznie określić prawidłowość użwanych oznaczeń i określić ich definicje należy odnieść się do następujących norm budowlanych:
a) PN-EN 673 "Określenie współczynnika przenikania ciepła U - Metoda osłonięta płyty grzejnej"
b) PN-EN 674 "Określenie wspoółczynnika przenikania ciepła U" - Metoda obliczeniowa"
c) PN-EN ISO 10077 "Cieplne właściwości użytkowe okien, drzwi i żaluzji. Obliczanie współczynnika przenikania ciepła." (Część 1: Metoda uproszczona.; Część 2: Metoda komputerowa dla ram.)
Ogólny współczynnik przenikania ciepła określany jest symbolem U [W/m2K]. Taki symbol można zawsze przyjmować do określania do współczynnika przenikania ciepła każdego materiału budowlanego.
Zarówno norma PN-EN 673 jak i PN-EN 674, wartość przenikania ciepła określają współczynnikiem "U" bez żadnego indeksu.
Normy PN-EN 673 (strona 5; pkt. 4.1) i PN-EN 674 (strona 4; pkt. 3.1) podają następującą definicję współczynnika:
Parametr oszklenia, który charakteryzuje przenikanie ciepła przez centralną część oszklenia - bez uwzględnienia efektów brzegowych - i określa stosunek gęstości ustalonego przenikania ciepła do różnicy temperatur środowiska z każdej strony oszklenia. Wartość U jest wyrażona w watach na metr kwadratowy i kelwin [W/m2K].
Nie ma więc również żadnych podstaw formalnych do rozróżniania oznaczenia stosowanego wg norm 674 i 673.
Warte podkreślenia jest również, iż współczynnik przenikania ciepła uzyskany na podstawie wymogów obydwu norm dotyczy centralnej części szyby zespolonej i nie uwzględnia efektu brzegowego.
Różnice w uzyskiwanych wartościach wynikają również z faktu, iż w obliczeniach wg normy PN-EN 673 bierze się pod uwagę wypełnienie gazem (argonem) komory szyby zespolonej na poziomie 90%. Wartość ta została narzucona w normach zharmonizowanych przez CEN (Komisję Europejską ds. Normalizacji) producentom szkła płaskiego do potrzeb określania współczynnika "U" szyb zespolonych. Podczas badań wg normy PN-EN 674 pobierana jest natomiast próbka rzeczywista, wyprodukowana w danym zakładzie, gdzie zawartość argonu może być większa niż 90%.
Firma Press-Glas, w swoich materiałach informacyjnych określa współczynnik przenikania ciepła sumbolem "Ug" na podstawie oznaczeń użytych w normie PN-EN ISO 10077. Press-Glas przyjął to oznaczenie ponieważ oferowane szyby zespolone są elementem okna lub fasady.
Producenci okien zobowiązani do podawania współczynnika przenikania ciepła okien, który wg normy PN-EN ISO 10077 oznaczony jest sumbolem "Uw" (część 1; strona 8; pkt.5). W punkcie tym określony jest również symbol oznaczający współczynnik przenikania ciepła szyby "Ug". Indeksy używane przy symbolu głównym oznaczają element, którego przenikanie ciepła jest podawane (w- window; g- glazing; oraz inny tam stosowany: f- frame).
W normie PN-EN ISO 10077 określone są również dane wejściowe na podstawie których określa się współczynnik przenikania ciepła "Uw". Jedną z danych wejściowych jest właśnie współczynnik Ug (wg. pkt.5; część 1; strona 8). Współczynnik Ug, można przyjąć (wg. pkt.6; część 1; strona 14)na podstawie wyników otrzymanych zarówno, wg wymogów PN-EN 674, jak i PN-EN 673 (Ug dotyczy jedynie centralnej części szyby).
Stowowane indeksy dolne pozwalają rozróżnić elementy okna, a oznaczanie "Ug" użyte w materiałach informacyjnych Press-Glas ma na celu ułatwić producentom stolarki okiennej jego identyfikację. W celu jednoznacznej identyfikacji sposobu badania lub oblicznia, na stronie internetowej www.press-glas.com podawana jest norma - żródło wyniku (PN-EN 673 lub PN-EN 674)
Efekt liniowego mostka brzegowego powodowanego przez połączenie: szkło, ramka dystansowa, profil; w normie PN-EN ISO 10077 uwzględnia się dodatkowo przez obliczenie współczynnika "psi". - Jak jednoznacznie określić odcień ciepłochronnej szyby zespolonej Top-Glas ?
Jednoznaczne określenie odcienia szyby zespolonej w praktyce jest bardzo trudne do określenia.
Ogólnie przyjmuje się, iż kolor (odcień szkła) ocenia się na podstawie pomiaru spektrum światła przechodzącego przez szkło i odbitego od powierzchni szkła. Uzyskuje się to na drodze czysto technicznej za pomocą systemu kolorów L*a*b* - pomiary w laboratorium. Każdemu odcieniowi zostaje przyporządkowany jeden punkt w trójwymiarowym systemie koordynatów. Te koordynaty opisują zarówno udział barw: czerwony, zielony, żółty i niebieski oraz ich jasność.
Wartości pomiarowe nie są jednak w stanie zastąpić oglądu dokonanego w miejscu wbudowania szyby. Jest tak dlatego ponieważ, powierzchnia neutralna otoczona np. odcieniem niebieskim, jest postrzegana odpowiednio do barw uzupełniających z lekką żółtą poświatą. Dlatego zaleca się aby podczas oglądu uwzględniać nie tylko miejscę, ale także porę roku i dnia (wysokość słońca) oraz warunki atmosferyczne.
W zależności od otoczenia i warunków podgodowych oko ludzkie może inaczej ocenić kolor (odcień) widzianej szyby. - W jaki sposób powinna być zespolona szyba ze szkłem ochronnym (antywłamaniowym) ?
W zależności od rodzaju zestawu w, którym zostaje zespolone szkło ochronne, może zostać osadzone w oknie w kerunku pomieszczenia lub do zewnątrz. Potwierdzeniem uzyskania danej klasy ochronności jest świadectwo badań dotyczące szyby warstwowej wchodzącej w skład zespolenia. Nie wystawia się dokumentów, które poświadczają, iż szyba zespolona posiada daną klasę ochronny, lecz że w skład szyby zespolonej wchodzi szyba o o danej klasie ochrony. - Czy szkło przeciwsłoneczne zastosowane w szybach zespolonych może być montowane do wewnątrz pomieszczenia ?
Szkło przeciwsłoneczne refleksyjne lub barwione w masie powinno być zawsze montowane w kierunku do zewnątrz pomieszczenia. Umożliwia to prawidłowe wykorzystanie własności szkła przeciwsłonecznego. Montowanie szyb przeciwsłonecznych w szybach zespolonych do wewnątrz pomieszczenia osłabia ich działanie. - Czy w komorze międzyszybowej znajduje się gaz jeżeli w ramce dystansowej nie ma (korków) zaślepek otworów przez które wprowadzany jest argon?
Istnieją dwie metody napełniania gazem komory międzyszybowej.
Pierwsza metoda polega na automatycznym napełnianiu w prasie zespalającej. Szyby zostają wprowadzone do prasy zespalającej, na jednej z szyb przymocowana jest ramka dystansowa. Następnie w komorze prasy następuje zagazowanie i zespolenie szyb. Można określić, że szyby zespalane są w osłonie gazu. Tak wykonana szyba nie posiada żadnych korków na obwodzie ramki dystansowej.
Druga metoda polega na wprowadzaniu gazu przez otwory w ramce dystansowej. W ramce dystansowej w trakcie jej przygotowania wykonywane są dwa nawierty. Tak przygotowaną ramkę zespala się ze szkłem w prasie zespalającej, nie następuje tam jednak proces zagazowania. Po zespoleniu i wstępnym uszczelnieniu gaz wprowadzany jest za pomocą sondy przez wcześniej wykonany nawiert. W drugim nawiercie umieszcza się sondę pomiarową. Po uzyskaniu odpowiedniego napełnienia gazem nawierty zaślepia się korkami a następnie w tych miejscach nakłada się masę uszczelniającą.
Podstawowym kryterium określenia zawartości gazu na podstawie oględzin szyby to weryfikacja opisu na ramce dystansowej. Jeżeli w opisie widnieją skróty Ar, Kr lub SF6 oznacza to, że w komorze znajduje się gaz argon, krypton lub sześciofluorosiarczek. Gazy te mogą również występować jako mieszaniny wtedy podawane są nazwy wszystkich występujących gazów. Brak opisu oznacza, że w komorze znajdyje się powietrze. - Jaką izolacyjność akustyczną posiada szyba zespolona o budowie 4/16argon/4T i czy jest to udokumentowane ?
Według PN EN 12354-3: 2002 szyba zespolona o konstrukcji 4/16Argon/4T posiada minimalną wartość współczynnika Rw = 29 [dB]. Wartość ta uwzględnia dolne odchylenie standardowe od wartości średniej uzyskanej w badaniach. Producenci szyb zespolonych w praktyce nie przeprowadzają badań dźwiękowych dla tej konstrukcji szyby, jest to bowiem produkt podstawowy, który zastosowany w oknie będzie zapewniał produktowi końcowemu uzyskanie wartości kwalifikujących go do obrotu w budownictwie. W warunkach produkcyjnych dla konstrukcji szyby zespolonej 4/16Argon/4T można uzyskać wartość współczynnika dźwiękochłonności ważonej 30-31 [dB]. - Które z oferowanych ramek dystansowych są "ciepłymi ramkami"?
Pojęcie "ciepłej ramki" używane jest w dwojaki sposób. Spośród wszystkich materiałów używanych do produkcji ramek dystansowych najlepszym przewodnikiem ciepła jest aluminium. Aluminiowe ramki dystansowe mają więc najgorsze parametry cieplne i w największym stopniu są odpowiedzialne za efekt mostka termicznego występującego na krawędzi szyby. Często określenie to używane jest aby podkreślić lepsze parametry cieplne ramek stalowych i innych ramek wykonanych z materiałów o niższej przewodności cieplnej od ramek aluminiowych.
Określenie to użyte jest jednak również w projekcie normy EN ISO 10077-1: 2004. W normie tej określono warunki użycia tego określenia dla ramek dystansowych.
W pr EN ISO 10077-1:2004 określono, że aby ramka dystansowa mogła być nazwana "ciepła ramką" musi ona posiadać przewodność cieplną mniejszą niż 0,007 W/K.
Jeżeli więc producent nazywa stosowaną przez siebie ramkę jako "ciepłą ramkę" oraz podaje wspomnianą powyżej normę jako podstawę tego określenia można mieć pewność, że ramka posiada przewodność cieplną poniżej 0,007 W/K.
|
