|
|
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
3.1. Definicje wg PN–EN ISO 12543–1, PN-EN 357
Szkło warstwowe: zespół składający się z płyty szklanej połączonej z jedną lub wieloma płytami szkła i/lub z płytą z plastycznego tworzywa oszkleniowego oraz z jedną lub wieloma międzywarstwami.
Proces łączenia przez odpowiednie wlewanie, to proces łączenia, w którym międzywarstwę, otrzymywana poprzez wlewanie cieczy między szkło lub płyty
plastyczne z tworzywa oszkleniowego, utwardza się chemicznie, w wyniku którego otrzymuje się gotowy wyrób
Element oszkleniowy ognioodporny:
Element konstrukcyjny składający się z jednego wyrobu szklanego przezroczystego lub przejrzystego lub wiekszej ich liczby, zamocowany w obudowie, uszczelniony i unieruchomiony, łącznie ze wszystkimi specjalnymi materiałami konstrukcyjnymi, poddany klasyfikacji po przeprowadzonych badaniach.
Szczegółowe informacje dotyczące szyb ognioodpornych produkowanych jako szyby pojedyncze oraz wchodzące w skład szyb zespolonych zawiera Instrukcja producenta szkła ognioodpornego
Ognioodporność:
Właściwość zdefiniowana poprzez następujące określenia:
R – obciążenie powierzchni oporowej nośnej: zdolność elementu konstrukcyjnego do przeciwstawiania się oddziaływaniu ognia na jedna powierzchnię lub więcej powierzchni przez określony czas, bez utraty trwałości strukturalnej
E – szczelność: zdolność elementu konstrukcyjnego o funkcji rozdzielającej do wytrzymywania ekspozycji ogniowej tylko z jednej strony, bez przenoszenia ognia na nieogniową stronę, jako wyniku przejścia znacznej ilości płomieni lub gorących gazów ze strony ogniowej do nieogniowej i nie spowodowanie skutkiem tego zapalenia nieogniowej strony lub jakichkolwiek przylegających do niej materiałów.
W – zmniejszenie promieniowania; zdolność elementu konstrukcyjnego o funkcji rozdzielającej do wytrzymywania ekspozycji ogniowej tylko z jednej strony przez określony czas, podczas gdy zmierzone wypromieniowane ciepło przed oszkleniem jest mniejsze od wymaganego poziomu
I – izolacja: zdolność elementu konstrukcyjnego do wytrzymywania ekspozycji ogniowej tylko z jednej strony bez przenoszenia ognia, będącego skutkiem znacznego przewodzenia ciepła ze strony ogniowej do nieogniowej, i powodującego zapalenie powierzchni nie narażonej na działanie ognia lub innego materiału przylegającego do tej powierzchni oraz stanowienia dostatecznej bariery przed ciepłem, by chronić człowieka znajdującego się w pobliżu elementu konstrukcyjnego przez okres opisany według odpowiedniej klasyfikacji.
S – dymoszczelność: zdolność elementu konstrukcyjnego do zmniejszenia przepuszczalności gorących lub zimnych gazów, lub dymu, z jednej strony na drugą.
Klasyfikacja ognioodporności powinna odnosić się do kompletnego elementu oszkleniowego , który zawiera wyroby szklane, z podaniem wszystkich wymiarów i tolerancji. Klasy oznacza się literą(-ami) przedstawiającą(-ymi) uwzględnione wymaganie(-a) funkcjonalne, po którym podaje się czas eksploatacji, wyrażony w minutach:
R(minuty)/E(minuty)/EW(minuty)/EI(minuty)/S(minuty)
3.2. Dopuszczalne odchyłki wymiarów pojedynczych szyb warstwowych łączonych litą cienką powłoką lub żywicą (wg PN–EN ISO 12543-5)
Nominalne wymiary szerokości i długości nie powinny być większe niż opisany prostokąt będący wynikiem powiększenia wymiaru nominalnego o górne odchylenie graniczne, ani mniejsze niż opisany prostokąt będący wynikiem zmniejszenia o dolne odchylenie graniczne.
W przypadku szkła klejonego składającego się z szyb hartowanych, odchyłki od wymiarów należy odnosić do szkła hartowanego.
Tolerancje wymiarów szkła: długości H, szerokości B, prostokątności –patrz Rys. 5. Tabela nr 25
Rys. 16 Przesunięcie Tabela nr 26
W przypadku szkła warstwowego ognioodpornego przyjmuje się następujące graniczne odchylenia: Tabela nr 27
3.3. Dopuszczalne wady szyb. Tabela nr 28
< 200 mm od siebie. Odległość ta jest zmniejszona do 180 mm dla szkła warstwowego składającego się z trzech szyb, do 150 mm dla szkła warstwowego składającego się z czterech szyb do 100 mm dla szkła warstwowego składającego się z pięciu lub więcej szyb. 3.3.2 Liczba dopuszczalnych wad liniowych w polu widzenia Tabela nr 16
Pęknięcia – nie dopuszcza się występowania pęknięć. 3.4. Oznaczenie szyb ochronnych wg PN-EN 356
Zgodnie z normą PN–EN 356 punkt 12, wyroby, które spełniają wymagania tej normy, powinny być zaopatrywane w notę dostawczą, zawierającą oznaczenie kodowe np. PN–EN 356 P1A, zgodnie z tablicą 4 normy j.w. To samo oznaczenie może być nanoszone na wyrób ( np. na życzenie Klienta) lub może być pominięte.
3.5. Oznaczenie szyb ognioodpornych wg PN-EN 357
Zgodnie z normą PN-EN 357 szyby ognioodporne oznacza się
literą(-ami) przedstawiającą(-ymi) uwzględnione wymaganie(-a) funkcjonalne, po którym podaje się czas eksploatacji, wyrażony w minutach:
R(minuty)/E(minuty)/EW(minuty)/EI(minuty)/S(minuty)
3.5.1. Znakowanie szyb ognioodpornych
Na szybach ognioodpornych nanosi się trwały znak w prawym dolnym narożu w odległości ok. 30mm od krawędzi szyby.
miejsce naniesienia znaku - na szybie ognioodpornej - pozycja w szybie zespolonej #4: znak czytany na szybie ognioodpornej od wewnątrz pomieszczenia. Montaż szyb zespolonych z szybą ognioodporną w budynku: należy prowadzić zgodnie z instrukcją szklenia szyb ognioodpornych.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| Copyright 2005 Press Glas Wszystkie prawa zastrzeżone |
 |